↓
نگاهي به خدمات مذهبي و فرهنگي حسينيه نادرآبادي ها دري كه به روي همه باز است 
از سرآسياب تا خيابان لرستان (اصفهانك سابق) آوازه شان پيچيده است. در اين محدوده هر جا بروي و نشاني شان را بپرسي، ممكن نيست كه راهنمايي ات نكنند. براي خودم هم جالب است كه يك مكان مذهبي، اينطور مورد استقبال مردم قرار گرفته باشد؛ آن هم باوجود حسينيه هاي زيادي كه در اين مسير وجود دارد. اما شايد راز اين سرشناسي در لابلاي حرف هاي «قاسم علي شاكري»، شصت و دو ساله، باني و مؤسس اصلي حسينيه و صندوق قرض الحسنه ندرآبادي ها، پيدا شود. قاسم علي شاكري را نشناختم. وقتي وارد دفتر صندوق شدم، پشت به او ايستاده بودم و با نگاه به دنبال ميزي عريض مي گشتم كه پشت آن نشسته باشد و يا حتي اتاقي كه در آن منشي مرا براي ديدنش معطل نگه دارد. اما وقتي با اشاره كارمندان رويم را برگرداندم، روي صندلي هاي مشتريان ديدمش كه در مقابل نگاه من از جا برخاست و با لهجه گرم و صميمي مردم استان مركزي (اراك) به خوشامدگويي و احوالپرسي پرداخت. حسينيه ندرآبادي ها بيست سال پيش پا گرفت؛ زماني كه هنوز موهاي قاسم علي شاكري به سفيدي الان نبود. او در مورد آغاز به كار حسينيه مي گويد: «آن زمان من و شش، هفت نفر از همشهريانم هر هفته مراسمي در خانه هايمان برگزار مي كرديم كه دوستان زيادي در اين برنامه ها شركت مي كردند. حاج تقي شاكري و محمد علي جعفري كه الان فوت شده اند، حاج حسن صفري، حاج تقي خداوردي، حاج صفر خداوردي، حاج قاسم قرباني، حاج قاسم جعفري، نعمت و غلامحسين جعفري و حاج محمد شاكري...» مراسمي كه در خانه دوستان برپا مي شد ساده و صميمي اما تأثيرگذار بوده است؛ خواندن دعا، قرائت قرآن و مداحي براي اهل بيت، فكر تأسيس حسينيه در همين جلسات شكل مي گيرد و اعضاي حاضر كه همه با هم نسبت هاي دور و نزديك فاميلي و همشهري دارند (كه البته از نام خانوادگي شان نيز پيداست) تصميم مي گيرند در محل كنوني، حسينيه را احداث كنند. مكان حسينيه مكان فعلي حسينيه خيابان لرستان، پايين تر از سه راه شيواست. خانه ها هنوز پا روي شانه هم نگذاشته اند و محله تقريباً ساكت و خلوت است. تقريباً جاي دنجي براي حسينيه پيدا كرده اند. البته اين دنجي بعد از بيست سال همچنان پابرجاست. مسلماً بيست سال پيش در اين منطقه خانه اي جز حسينيه وجود نداشته است. قاسم علي شاكري در اين مورد مي گويد: «اينجا براي همه هم محلي ها مركزيت داشت. اكثر همشهري هاي ما در شيوا، اصفهانك و قسمتي از افسريه يعني كلاً در منطقه۱۴ هستند. كلنگ اوليه حسينيه سال ۱۳۶۴ زده شد.» حسينيه با سرمايه ندرآبادي ها پا گرفت قاسم علي شاكري اهالي ده ندرآباد را جمع كرد و موضوع را با آنها در ميان گذاشت. هر كس به ديگري گفت و هر چه داشتند به ميان آوردند. از پانصد تومان تا پنج هزار تومان، هر كس به مقدار توانش به عشق امام حسين(ع) و بناي خانه اي براي عزاداري هاي ماه محرم و ديگر مناسبت ها، قدم پيش گذاشت. زمين حسينيه مبلغ ۹۰۰ هزار تومان خريده شد.وقتي قدمي با عشق امامي برداشته شود، ديگر پس رفتي ندارد. قاسم علي شاكري درباره اولين برنامه ها در حسينيه مي گويد: «سال اول با ۸۰۰ هزار تومان يك زيرزمين ساختيم. حتي هنوز آن را گچكاري نكرده بوديم ولي هر هفته برنامه داشتيم و كم كم با كمك هاي اهالي ساختمان را به اينجا رسانديم كه مي بينيد. «ظرفيت حسينيه حدود هزار نفر است. ۵۰۰ متر مساحت زمين و ۱۵۰۰ متر مساحت بناست كه مشتمل بر چهار طبقه مي شود.» چيزي بود كه از اول مي خواستم بپرسم اما فرصت پيش نمي آمد تا اينكه خود قاسم علي درباره امام حسين(ع) گفت: «تمام نشست و برخاست ما براي امام حسين(ع) است. او به ما كمك كرده است. اصلاً او خواسته كه اينجا شكل بگيرد. بنيانگذار اينجا همان آقايي است كه هر هفته در خانه هامان برايش مراسم مي گرفتيم. درست است كه ما بنده ها كمك كرديم، اما اينجا به اذن و عشق امام حسين(ع) پا گرفته است.» همان طور كه خود قاسم علي شاكري مي گويد: «در اينجا به روي همه باز است و در هر مراسمي اگر ۵۰۰ نفر ندرآبادي باشند، ۵۰۰ نفر هم غيرندرآبادي شركت دارند.» وليمه مجاني در حسينيه به روي همه باز است. اين جمله قاسم علي شاكري بود. اما اين حرف تا چه اندازه درست است را از ادامه صحبت هاي خودش متوجه مي شويم: «براي ختم و يا هر مراسم ديگري حسينيه در اختيار همه اهالي است. حتي اگر كسي بخواهد وليمه بدهد و پول نداشته باشد، اينجا مجاني در اختيار اوست. چه برسد به مراسم ختم و عزاداري. حتي چند بار پيش آمده كه مؤمن آبرومندي از دنيا رفته و كسي پول نداشته برايش يك جعبه خرما بخرد و ما هزينه پذيرايي و قاري قرآن و ديگر مسائل مربوط به جلسه ختم را به عهده گرفتيم. از بعضي ها كه پولي ندارند هيچ نمي گيريم. اما بعضي ها تجهيزات تميز اينجا را مي بينند و خودشان دلشان مي خواهد يك كمكي هم بكنند.» يك آرزو اين حسينيه آرزويي است كه قاسم علي شاكري، روزي تأسيس آن را در سر داشت: «آن زمان فكر مي كردم كه آيا ممكن است ما خانه اي بخريم و اين مراسم ها را در آنجا برگزار كنيم. فكر مي كردم شايد يك خانه كوچك براي اين كار بخريم. اما خيال جايي به اين بزرگي و وسعت را هم تصور نمي كردم. خداوند ياري كرد تا توانستيم اين بيست سال اينجا را سرپا نگه داريم.» درسخوان هاي بزرگسال حسينيه تا دو سال پيش مركز علم و دانش نيز بوده است. نهضت سوادآموزي به مدت دوازده سال در حسينيه براي بزرگسالان در آن برقرار بود. به گفته قاسم علي شاكري، حدود پانصد خانم در حسينيه، دوره تكميلي خواندند و ديپلم گرفتند و ۶۰۰ ، ۷۰۰ نفر نيز در حد خواندن و نوشتن سواد آموختند. چشم ريش سفيد هاي حسينيه به راه معلماني است كه زماني مي آمدند و با دستمزدي اندك خواندن و نوشتن به خواهران خود مي آموختند و يا از طرف بسيج مالك اشتر، براي كارهاي مختلف در حسينيه پايگاه ايجاد مي كردند. اينكه اينجا چرا دو سال است ديگر خبري از نهضت و بسيج نيست، براي آنها سؤالي بي جواب است. كارهاي فرهنگي حسينيه غير از نهضت يكي از دغدغه هاي محمد علي صفري عضو هيئت امناي حسينيه، كتابخانه است. آنها مدتي است در اين فكرند كه در حسينيه كتابخانه اي راه اندازي كنند تا خدمتي فرهنگي به اهالي كرده باشند و سطح آگاهي عمومي را نيز بالا ببرند. محمد علي صفري در اين مورد مي گويد: «ما از لحاظ فضا و تجهيزات مشكلي نداريم. اما نياز اساسي به كتابدار داريم تا از لحاظ كمي و كيفي كتاب ها را بررسي كنند كه چه كتاب هايي براي راه اندازي يك كتابخانه در اين حسينيه لازم است.» خبرهاي حسينيه پنجشنبه شب ها در حسينيه ندر آبادي ها برنامه قرائت قرآن و توسل به اهل بيت(ع) برپا مي شود. اين مراسم از نه تا يازده شب ادامه دارد و جلسات آن مخصوص آقايان هم محلي است.براي شركت در اين مراسم مي توانيد به نشاني حسينيه ندر آبادي ها، سه راه شيوا، خيابان لرستان جنوبي مراجعه كنيد.مراسم قرائت قرآن و طرح مسئله و احكام براي بانوان هم محلي يكشنبه هاي هر هفته از ساعت نه تا يازده صبح برگزار مي شود. خانم هاي علاقه مند مي توانند براي مراجعه به حسينيه مراجعه كنند. شرايط و نحوه پرداخت وام صندوق حسينيه صندوق قرض الحسنه ندرآبادي ها در خود ساختمان حسينيه واقع شده است. اما با بناي مستقل اداري، مكاني تميز و مدرن. صندوق نيز مثل خود حسينيه ابتدا در خانه ها به شكل دوره هاي گردشي شكل گرفت و بعد به صورت رسمي در سال ۱۳۷۸ يعني چهارده سال بعد از ساخت حسينيه، به ثبت رسيد. قاسم علي شاكري در مورد هزينه ابتدايي صندوق مي گويد: «هزينه ابتدايي تأسيس صندوق ۶۰۰ هزار تومان بود كه تمام آن را خود ندرآبادي ها در قسط هاي كوچك و بزرگ پرداخت كردند و در ازاي آن دفترچه اي گرفته و عضو شدند. يكي از وام هاي اين صندوق غير از وام هاي معمول صندوق، وام مسدودي است. قاسم علي شاكري درباره اين وام مي گويد: «ممكن است كسي بخواهد به يكي از آشنايان حال چه فاميل و چه غريبه چه دوست چه و چه... مبلغي وام بدهد. اما هم به طور مستقيم اين پول را ندهد تا هم شخصيت و آبروي طرف حفظ شود و هم اينكه از بابت بازپرداخت وام خود مطمئن باشد. او مبلغ مورد نظر را از طريق صندوق با شرايطي كه دو طرف طبق آن به توافق رسيده اند. به شخص مورد نظرش مي دهد. به اين نوع وام، وام مسدودي گفته مي شود.» وام هاي جاري صندوق وام صندوق براي ندرآبادي ها از ۵۰ تا ۱۵۰ هزار تومان، براي غيرندر آبادي ۵۰ هزار تومان كه بازپرداخت آن ده ماهه است. شرايط اخذ وام باز كردن حساب پس انداز قرض الحسنه به مبلغ ۵ هزار تومان. داشتن ضامن يا كاسب به همراه چكي به مبلغ وام دريافتي. اين وام پس از دو هفته داده خواهد شد. اولويت گرفتن وام با دانشجويان و نيازمندان و كساني كه تازه ازدواج كرده اند است كه ضمن آن موعد پرداخت وام به يك هفته تعليل پيدا مي كند. از زمان تأسيس صندوق تاكنون حدود ۳۵۰ ميليون تومان وام پرداخت شده است.
آدرس: تهران، اتوبان شهید محلاتی، خیابان دهم فروردین، میدان امام حسن مجتبی (ع)، خیابان لرستانی، پشت مسجد امام حسن مجتبی (ع)، کوچه شهید علی اکبر غفاری، حسنیه چهارده معصوم نادرآبادیهای مقیم تهران
تلفن : 02133171711
.png)
سایت.png)